Veilig aangekomen

Geplaatst: 07/2013 in Blog

IMG_0035 IMG_0029 IMG_0031Blog 22-23 juli 2013

Op 22 juli begint ons Afrika avontuur…. Voor 24 personen vanuit Nederland, voor 3 vanuit Kaapstad(the last lucky ones had already vacation in the Kaapstad area) . Vanuit alle delen van Nederland komen we aanreizen met trein, auto’s, fiets, enz. Voor vertrek zijn er hele emailconversaties over de 30 kg bagage limiet. Want iedereen heeft zo het nodige verzameld om Zuid Afrika mee te verblijden: variërend van t-shirts tot pennen, van kinderkleding tot voetballen, van lineaaltjes tot ehh….voedingsbeha’s(anonieme gift;-)).

Met al die 30 kg bagage gaan natuurlijk ook al onze sponsors mee die de afgelopen maanden het projectgeld met ons bij elkaar gebracht hebben. Wát een enorme bemoediging voor ons allemaal dat we de beraamde €14000,- ver gehaald hebben en nu zelfs meer kunnen doen dan we voor ogen hadden. Sponsoren bedankt!! Enneh…we hopen jullie ook met dit blog een beetje mee te nemen op ons Afrika avontuur.

Op Schiphol worden nog eens de meest discutabele koffers gewogen en speelt Johan the badguy die aangeeft of de limiet overschreden is of niet. Er wordt nog wat ‘gewikt en gewogen’, en verder varen we op ons geloof en op onze trouwe blauwe ogen, om de te vele kilo’s vergeven te krijgen. En zo gaat het ook bij het inchecken…. Meer als een waarschuwing voor de terugreis horen we niet (en tsjaa…..op de terugreis reizen we met lege kilo’s want het merendeel in onze koffers is om weg te geven….ja behalve dan dat kleine prul souvenirtje voor oma die de planten water geeft en de trouwe  buurvrouw die de kippen voert).

Eigenlijk loopt het allemaal vlotjes en voor dat we er erg in hebben is het al tijd om te boarden. Tsja en hoe leer je elkaar beter kennen dan twee dagen in een vliegtuig de meest verrassende poses en slaapgezichten van elkaar te aanschouwen. Maar ook te ontdekken welke mensen van de groep geen zitvlees hebben en dus de meest gezellige conversaties aangaan door het hele toestel heen (Marieke jouw man dus;-)). Wát een luxueus begin van de reis zeg in zo’n airbus A380, iedereen zo’n ultramodern entertainment scherm voor zn neus. Dus de meest nieuwe films zijn bekeken, films die over een paar maanden pas in Nederland te verkrijgen zijn denken wij. Ja bij sommige van de oudere generatie kon deze nieuwe manier van vertier gestolen worden en deze enkeling zocht nog ontspanning en tijdverdrijf met zo’n ouwerwets papieren boek, misschien kennen sommigen van de jongere generatie deze vorm nog wel….Dubai kwam in 6 uur en wat vertraging steeds dichterbij….. Mathilda werd dan ook jarig tussen hemel en aarde, wat altijd al een wens van haar geweest is. En bij aankomst in Dubai werd ze in de hal toegezongen door een 24tal reizigers en kreeg ze van Nelleke een heuze Jarige Jet haarband opgezet en van Mirjam (wát attent) kadootjes. Wat een begin van een laaaaange verjaardag (26 uur jarig zijn, wát leuk!). Dubai Airport is grooooot, kitscherig, schoon (bijna ‘ik-durf-haast-op-de-wc-bril-te-zitten’-waardig) en verdwaalwaardig. En dát hebben we geweten! Stapten we iets over 12 uit het vliegtuig, voordat we ons hotel bereikten was het 2.20u. Alles wat daartussen plaatsvond was lang, níet spannend, geduld-beproevend. Maar het hotel wat Emirates ons aanbood door de lange overstapduur (10,5uur!!) was een TOP hotel met gangen van honderden meters lang met puike bedden waar we allemaal rond de drie/vier uurtjes van hebben genoten. Om 7u zaten we alweer aan het ontbijt en om 8 uur stapten we in onze busjes richting Dubai Airport. Met buiten een temperatuur van boven de 40 graden en een zuurstofgehalte van niks, hadden we allemaal zin in de vervolgvlucht naar Durban en lieten we Dubai voor wat het was. Helaas stapten we dit keer niet op een Airbus, maar ook dit vliegtuig had de nodige entertainment. Wederom rolden benen van jonge maar langbenige pubers in drieen onder de stoel van de passagiers voor hen en kozen verschillende generaties voor verschillende vormen van entertainment of gewoon een slaapie. Dit keer hadden we namelijk 9 uur de tijd. Mathilda werd door de hele Emerates crew persoonlijk in het zonnetje gezet met champagne, chocolade en een kaart door elk bemanningslid in eigen taal gevuld met goede wensen (van arabisch tot Turks). De kids hielden zich super ondanks de lange vlucht. Om kwart voor vijf en twee uur terug in de tijd, landen we veilig op Afrikaanse bodem. Mug &Bean werd eerst nog aangedaan, wat verrassend veel calorieën opleverde, vooral voor Mark die met zijn taartpunt van 20x10cm voor leuke kiekjes zorgde. Het was alsof iedereen het idee had dat dit de laatste kans was om ‘een lekkere zoete versnapering’ te bemachtigen, want iedereen verschansde zich aan de meest lekkere muffins,taartpunten,enz. Lekker hoorrrr…..en ook een verrassende en verrukkelijke eerste kennismaking met Zuid- Afrika. Daarna werden onze koffers (ja die enorme bult) elegant in twee aanhangwagentjes gegooid en werden we als groep in tweeen gesplitst in de twee busjes die ons naar Isowtcha brachten. Een fijne tocht waarin er door sommigen heel wat gekakeld werd en door anderen gesnurkt. Rond 20uur arriveerden we in Isowtcha Creek …..finally after two days of travelling!! Een zucht van verlichting ging er door de hele groep. Dit was ons doel, dit werd ons THUIS voor de komende drie weken. We hebben genoten van een heerlijke macaroni met salade maaltijd van Kirsten, de eigenaresse. Iedereen maakte zn kamer snel tot een thuis en we hebben na nog wat mededelingen van Gerrit allemaal enorm lekker geslapen.

24 juli

Om 8 uur was het ontbijttijd…..iedereen zag er aan tafel, na deze lekkere lange nacht, gelijk 10 jaar jonger uit. Iedereen lachte vriendelijk naar elkaar en er werd ook onderling kennisgemaakt met elkaar. De drie Kaapstad vakantiegangers hebben zich ook bij ons gevoegd, dus eindelijk waren we met de geplande 28 man bij elkaar.

Nelleke liet ons wel even realiseren dat we toch echt gekomen waren voor een hogere missie, toen ze ons informeerde en adviseerde over hygiëne, respect voor de Afrikaanse mensen die we gaan ontmoeten, enzovoorts.

De ploegen werden ingedeeld in waar een ieder al eerder voor gekozen had: kinderwerk, bouw,sociaal werk en naaigroep. Iedereen kreeg de nodige orders en info….. en toen……begon eigenlijk pas echt het avontuur. Allereerst was het afwachten of het vervoer daadwerkelijk zich zou houden aan de afspraken….en zoals het Afrika betaamd kwamen de auto’s een paar uur later als verwacht. De bouwploeg vertrok om 10uur met al het benodigde gereedschap, schoon drinkwater en de lunchpakketjes (ook leuk om je groepsgenoten te leren kennen: de manier hoe iemand zn lunchpakketje klaarmaakt- doodgewone boterham met pindakaas of toch een soort sandwich-achtige toestand met kaas, tomaat en komkommer, waarvan je mag hopen dat het onder de Afrikaanse bouwtemperatuur nog enigszins smakelijk uit het plasticen zakje komt). Onder vele liefhebbende groepsgenoten die zwaaiden, zwiepten ze de weg op. De kinderwerkers kregen even later de auto, samen met de naaiwerkers. De sociale groep kreeg de meest nieuwe auto (3000km op de teller), waarvan je moet afvragen of dat handig is…..maar daar komen we wel achter bij de eindafrekening.

Zo flexibel als we ons opstelden, zo verliep het op zn typisch Afrikaans: niet weten waar je naar toe gaat, hoe laat je vertrekt, en wanneer je terugkomt. Het grote advies van Gerrit: “Eet wanneer je eten kunt en ga naar het toilet wanneer dat kan” werden in onze hoofden gekerfd.

De bouwgroep sprong helemaal in het diepe omdat ze niet wisten waar ze zouden gaan bouwen en wat er al voorbereid was. Aangekomen op een plek bij een township was het eerst met houwelen de oude fundering wegslaan van een eerder huisje wat er had gestaan. Natuurlijk een goed begin om elkaars spierballen te zien werken….. pastor Joseph was samen met Frits degene die het voortouw nam en de boel probeerde voor elkaar te boxen. Zij het wel dat de 1 dit op typisch Afrikaanse wijze deed (J: “ik ben even een minuutje weg”- vervolgens was meneer J kwijt voor lange tijd en werd hij later gevonden toen hij zichzelf met een trekker in zijn auto net uit een greppel had bevrijd!”) en de ander op Nederlandse wijze (Frits was een handelsman die efficiëntie en budgetteren kon samensmelten tot een goeie deal bij de ‘bouwmarkt’. Al met al is de fundering uitgespannen en is er begonnen met dit uit te graven en zijn alle bouwproducten zo goed als binnen of besteld.

De naaigroep had ook zo zn eerste kennismaking…..Mirjam, Caroline en Nelleke kwamen met pastor Amos (een charismatische positieve bekende) op de plek van bestemming dat ookal was het naaiproject al in eerdere conversaties aangeduid als ‘een geschenk van de Heer’, de voorbereiding niet van dien aard was dat er gelijk aangevangen kon worden. Maar er zijn naaimachines uitgezocht en plannen gemaakt en de vrouwen zijn nog steeds enthousiast. Bij thuiskomst werden er weer hele patronen uitgetekend en geknipt….dus binnenkort een update over dit vrouwwaardige project.

De kinderwerkers en sociale lui werden het eerste deel van de dag samengesmolten, de rit werd door Mike uitgestippeld naar de creche, dichtbij Granny haar huisje. Zo’n drie kwartier reden ze in twee auto’s achter elkaar aan. Aangekomen werden de eerste Afrikaanse kinderkopjes geaaid en geknuffeld. Heerlijk om al die koppies te zien schaterlachen wanneer de balonnen opgeblazen werden. Jasper vermaakte vooral de vrouwen, die wanhopig alle hoeken van het gebouwtje in werden gedreven.

De Sociale groep maakte kennis met granny haar onderkomen wat sinds een jaar in gebruik is na de bouw van vorig jaar. Best confronterend was het om haar in het mooie huisje toch onder zelfde soort omstandigheden te zien wonen. Meerdere nieuwe kids een onderkomen verschaffend. Het was een rommel(zeg gerust puinhoop) om het huisje heen.Maar het was mooi om voor haar water te kunnen halen en samen met de kids kennis te maken met de Afrikaanse kids. Hoe snel werden er spelletjes gespeeld met de andere kids.

Al met al een enerverende dag waarbij we allemaal kennis mochten maken op onze eigen manier met Zuid Afrika. HEt avontuur is begonnen…..en we gaan er de volle drie weken tegenaan….met moed, met hoop en met liefde!!

Advertenties
reacties
  1. Jan en Gerda schreef:

    Hallo allemaal.
    Al die tijd hebben we jullie belevenissen gelezen. We kwamen er maar niet achter hoe we jullie een reactie konden sturen. Nu komen we daar eindelijk achter. Beter laat dan nooit. Geweldig wat jullie mochten doen en betekenen voor anderen Jullie zijn een Zegen geweest voor anderen!
    Dat wat je zaait heeft blijvende waarde! Het zal even omschakelen zijn weer terug in Nederland!

  2. carla bijsterbosch schreef:

    Wat fijn dat jullie veilig zijn aangekomen in Afrika. Mathilda….nog van harte gefeliciteerd met je verjaardag. Frits , Aleisha en Josepha jullie ook gefeliciteerd met je vrouw en moeder. Het was volgens mij heel bijzonder dat je een keer tussen Hemel en Aarde jarig mocht zijn. Ik heb met groot genoegen e met veel plezier de verslagen gelezen. Er komt heel erg veel bij kijken om dit van de grond te krijgn zodat (bijna) alles op rolletjes loopt. Ik wens jullie allemaal Veel plezier met dit project/vakantie vanuit Emst. Ik Kijk weer met Veel plezier uit naar het volgende verslag. God zegen jullie bij alles wat jullie doen. Veel liefs. Carla Bijsterbosch

  3. Ria cozijnsen schreef:

    Lieve allemaal, maar in het bijzonder mijn dochter Mathilda, Frits, Aleisha en Josepha!!

    De bodem van Afrika onder je voeten! Wat bijzonder! Ik heb genoten van die prachtige foto van mijn kleindochter Josepha omarmd met haar Afrikaanse vriendinnetje, ontroerend!! Twee schepseltjes van God, de Vader! Rood, zwart, blond, Hij houdt van veel variatie, prachtig!! Mooi om te lezen, dat jullie al zo goed bezig zijn met de projecten, waarvoor veel geld bijeen is gebracht! Nou Mathilda, je hebt nog nooit zo’n bijzondere verjaardag gehad, om nooit te vergeten!! Met Elvira gaat het heel erg goed! Haar mond staat geen ogenblik stil, van wie heeft ze dat toch?? Mama, oma?? Gisteren een speelgoedtelefoon gekocht, ze vertelt alles wat haar bezighoudt, hele verhalen! Zo grappig! Prima oplossing! Ik begreep, dat Aleisha erg onder de indruk was van de streek en mensen! Niet anders verwacht van mijn meisje! Houd haar maar goed in de gaten!
    Wij wensen jullie een heel goede tijd!

    ” Ik ben de Here , uw God! Doe uw mond wijd open, en Ik zal hem vervullen”! In Christus verbonden, moeder van Mathilda

  4. anja van triest schreef:

    Tof zeg, om zo uitgebreid over de reis en de enthousiaste start te lezen en jullie plaatjes spreken voor zich! Bedankt! Heel, heel veel liefs voor Aleisjha, Joseopha, Mathilda en Frits, zegen voor allemaal en God alle eer! Anja

  5. Johan en Thea van den Boogaard. schreef:

    Beste Allemaal,maar in het bijzonder Martijn.

    Wat fijn dat jullie allen goed aan gekomen zijn op jullie bestemming.
    Wij wensen jullie Gods Zegen toe op jullie prachtig werk.
    Martijn suc6 daar hé!
    Johan-Thea v d B

  6. Noor schreef:

    Ha Josepha,

    Ik herken je mooie krullen op de foto! Leuk te lezen wat je allemaal al hebt meegemaakt. En je hebt al een vriendinnetje, wat leuk!
    Groetjes van je vriendin Noor

  7. Lia Kraaijeveld schreef:

    Wat ontzetend leuk om zo’n uitgebreid verslag te lezen. Geniet van dit grote avontuur en ik wens jullie Gods zegen. We zien nu al uit naar het volgende verslag. Een hartelijke groet vanuit een warm Nederland. Lia Kraaijeveld

  8. Anneke Bor schreef:

    Een enerverend verhaal, maar super om jullie zo “even” echt van nabij te volgen! Wij gaan het vanaf zaterdag juist even wat rustiger aandoen, weet dus niet ik het verhaal nog helemaal kan blijven volgen. Gerrit en Nelleke, ik geniet altijd van jullie flexibiliteit! Gods zegen, juist ook daar!

  9. Ha helden. Wat een geweldig verslag. Heerlijk geschreven. Was alweer helemaal op stap met jullie. Wat herkenbaar. Alsof ik weer terug ben. Fantastisch dat jullie dit mooie werk mogen gaan doen. Doe Kirsten en Patrick de groeten van ons. Heel veel zegen. Gerrit rustig aan in de honesty bar 😉 Gooi ‘m anders maar in het zwembad hoor jongens… Groetjes van Willem Jan

  10. Deb schreef:

    Wat een leuk, uitgebreid verslag! Jullie zijn meteen al flink aan de slag gegaan zeg, wat goed.
    M&B is voor jullie toch een hele vertrouwde plek geworden he, zo onderhand. Klinkt heerlijk. En nu volop gaan genoten van de Afrikaanse kookkunsten 🙂

    Een goede tijd daar verder!
    Lieve groetjes vanuit een, nog steeds, erg warm Nederland.
    Deb

  11. Michel schreef:

    Wat een geweldig verslag, op zo’n manier is het net of je er bij bent. De adviesen van Gerrit over eten (en (wijn??) drinken) en naar zijn vast bijzonder nuttig. Ook Nelleke’s raad is natuurlijk heel nuttig. Wees maar blij dat jullie die twee globetrotters er bij hebben, en ben je Gerrit een keer zat (vrijwel onvoorstelbaar natuurlijk) dan ruil je hem gewoon in voor een donker model.

    Ik hoop nog veel van jullie verhalen te genieten, Gerrit, noteer de naam van de schrijver /schrijfster even, altijd handig voor het kerstevent.

    Groet en een supertijd,

    Michel

    • Annemarie Freeke schreef:

      wat een uitgebreid verslag. zo ben ik er een beetje bij. Leef met jullie mee en wil langs deze weg Johan, mijn schoonzoon, van harte feliciteren met zijn verjaardag. Ik wens jullie allen een goede tijd in Zuid Afrika. groeten annemarie Freeke,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s