Avonturiers of niet??!!

Geplaatst: 08/2013 in Blog

Woensdag 31 juli

Dag lieve lieve mensen, wat heerlijk is het voor ons om jullie reacties te lezen!! Echt blijf vooral reacties plaatsen, het doet ons goed en we genieten van de leuke berichtjes!!

Vandaag was het vroeg dag. Om 5uur moesten we onze fijne Izotsha Creek bedjes uit om snel een ontbijtje te verorberen aan het aanrecht en om half zes te vertrekken voor onze trip richting de Sanipas….. we vertrokken met twee auto’s en ‘het busje’ om voor de komende vier uur in de auto te zitten….het was een lange trip door glooiend landschap, maar ook door berggebieden….prachtig om de zon over de heuvels te zien komen…met recht reden we de Zuid-Afrikaanse winter in….de raampjes gingen dicht, jasjes werden aangetrokken en sommigen begonnen zich vertwijfeld af te vragen of die handschoenen die thuis op het laatst toch uit de tas waren gelaten, tóch niet mee hadden gemoeten…..

Om half tien kwamen we bij de ‘Sani pas backpackers lodges’……daar werden we door ruige bavaria-mannen-look-a-likes dringend geadviseerd alleen voor een plasje naar het toilet te rennen, want de 4×4 Defenders stonden al klaar……. Arme Sifra die de hele weg al misselijk was, en al meerdere keren had overgegeven….écht géén dag om ziek te zijn….

We kregen een lunchpakketje met onverklaarbare twee letter woorden op de verpakking aangereikt (de cloe daarvan volgt later) en sprongen in de jeeps……

Wat onze ‘vakantie-dag’ zou moeten worden voor ontspanning, werd door de ruige en steile weg en de oncomfortabele meer als 25 jaar oude Defenders een soort ‘schudmachine-gevoel’, waarbij je als je geluk had kon genieten van het uitzicht op het oerlandschap van de Zuid-Afrika grens met Lesotho…jaja de paspoorten zaten netjes te wachten in onze tasjes…..maar onder hoge druk moesten we de eerste kilometers afleggen tot de Lesotho grens. Wat bleek, de weg zou daarna door een dynamietexplosie vier uur lang versperd worden, dus vandaar dat we voor 11uur de grens met Lesotho moesten bereiken. Voor onze Bavaria-mannen een heerlijke target, die hen alleen maar meer motiveerde om als een dolle over de hobbelige steile route te vliegen….

Gelukkig bereikten we op tijd de grens en renden we al hijgend naar het paspoort controle gebouwtje waar een alleraardigste jongeman onze smoeltjes liefdevol checkte met onze paspoorten en ons de felbegeerde stempel gaf. Een lekke band (wat wil je met zo’n rijstijl!!) werd even snel gewisseld … maar dan ook wel zó snel dat je de neiging hebt de boutjes nog even eigenhandig aan te draaien… en we vertrokken weer in onze zanderige avonturierskarretjes…..de weg werd nog stijler, het uitzicht adembenemender en het avonturiersgevoel nóg specialer toen we langs een groep mensen reden die de dynamiet aan het bevestigen waren aan de rotswanden….IEKS…..het was als in een film, met een draadje wat liep naar een persoon die iets in zn hand had waar hij/zij vervolgens op moest drukken…..desbetreffende personen keken levensloos onze jeeps na, alsof ze onderwijl nadachten of ze ons bij de explosie zouden betrekken of niet….Halverwege stond een vrouw met een walkietalkie te informeren of onze auto’s al gepasseerd waren of niet…..We stapten even met zn allen uit om de adembenemende view in de mooist charmante poses als foto-achtergrond voor onszelf of ons gezin te gebruiken en terloops werd er geïnformeerd wanneer de explosie plaats zou vinden (ja je weet wel door van die sensatie-zoekers, die weleens wat mee willen maken)….gelukkig bijtijds vertrokken we om toch heelhuids de grens van Lesotho te bereiken….ons werd vriendelijk maar duidelijk gemeld dat het niet gewenst was hier foto’s te maken. Wanneer je dit wel deed zei de gids: ‘Just kiss your camera and say goodbye, cause they wanna take it right away….Bij de grens aangekomen werden onze paspoorten op nostalgische wijze met de hand bestempeld en volgde er een onooglijke krabbel, die voor ons de grens opende naar ‘The kingdom of Lesotho’. We bereikten het hoogste punt van Zuid-Afrika en hebben aldaar heel wat mooie vogels gezien (een echte vogelliefhebber zal de namen onthouden hebben, ik weet alleen de aasgier nog). Een gedeelte van de groep heeft aldaar nog een wandelingetje gehouden in de ijle lucht van 3285mtr hoog. De anderen namen dat voor lief en genoten van het uitzicht. De Lesotho bewoners leken als mollen uit de grond te komen…echt bizar want in het maanlandschap waar we ons in begaven stonden ze opeens vanuit het niets naast je….prachtige mensen met kleden om hun schouders geknoopt….zelfs een klein jongetje van een jaar of 2 had de traditionele dracht, zij het niet dat het kleed met een oude roestige spijker van zo’n 10 cm zat vastgeknupt links op zijn schouder…

Ook bezochten we een traditioneel Lesothodorp, waar we mochten proeven van verrukkelijk zelfgemaakt brood en zelf gebrouwen bier….laatstgenoemd product werd niet door iedereen met smaak op prijs gesteld…..her en der werd nog een souvenirtje gekocht en werden de kiekjes voor thuis even gemaakt…

We sloten het hoogte-punt letterlijk af bij de hoogste pub van Afrika, waar sommigen op het plafond hun handtekening nalieten……een errug grote jongen toonde zijn liefde door met preciezie en gevaar voor eigen leven het logo van zijn favoriete voetbalclub achterliet……tsja…..

Downhill was haast nog spectaculairder, omdat de steilte nu goed te zien was en de zon een roze gloed scheen op de bergen om ons heen.

We zagen ook dat vele hectares weggebrand waren….Nederlanders als we zijn, wilden daar het fijne wel van weten, want ‘hoe hebben die lui dat onder controle, terwijl je geen kip op straat ziet, laat staan een brandweerman??’. De gids proefde onze interesse en stopte met ons middenin de nagloeiende grond….overal om ons heen waren brandjes, lagen as en nagloeiende resten…… tsja begrijpen doen we het nóg niet helemaal, maar het schijnt goed te zijn voor de grond en de gewassen die daar groeien.

Na wederom een grenscontrole, niemandsland en de ‘overtocht’ naar de Zuid-Afrikaanse border, kwamen we rond 17.30 aan bij onze lodges….. Eigenlijk was dat het aller-aller-aller-avontuurlijkste deel van deze excursie omdat we zonder kachel (jaja op een enkele familie na die volgens mij de eigenaar daar heeft omgekocht voor een paar rand) in een ijskoude lodge onze nacht zouden moeten doorbrengen…..Hier was het toch echt winter….ik weet niet hoeveel michelinpoppetjes er die nacht gesignaleerd zouden zijn als er gecheckt was, maar alle kledingstukken die uit Izotsha waren meegekomen werden aangetrokken….. familie van Triest mocht zelfs in twee originele rondavels slapen… en ja óók zij hebben het overleefd.

Het feit dat bij ochtendstond de autoruiten gekrabt moesten worden zegt genoeg over de temperatuur aldaar……het feit dat de Afrikanen zeiden toen we begonnen te krabben, dat we gewoon onze auto even in de zon moesten zetten tijdens ons ontbijt, dát zegt ook genoeg ;-)!!

Advertenties
reacties
  1. Annemarie en Bernard schreef:

    Lieve Til, Frits Aleish en Josepha! Wat GEWELDIG om elke keer weer jullie prachtige avonturen te belezen! Complimenten btw voor de schrijfster, haha, soms lachen we wat af! Soms ook niet… Wat een ongelofelijke tegenstellingen…! Oh, mensen, wat maken jullie veel mee! En lieve meisjes, wat zijn jullie toch leuk! Bijzonder hoor dat jullie zo iets gaafs mogen meemaken! Schrijf maar veel op van wat je allemaal meemaakt, Aleish! En Josepha, je kan zo mooi tekenen, maak maar veel tekeningen over je avonturen, zodat je ze niet snel vergeet! We willen ze graag zien en lezen;-)

    Til, mooie spreekster, enjoy! Denk aan je;-) en Frits, we zijn erg trots op wat je allemaal doet! Geniet zomer mate!

    Jullie krijgen dikke zoenen van Juda en Hanne die uitkijken naar je feestje Aleish!
    Zegen, zegen voor jullie allemaal! Helden!
    Gerrit en Nelleke, wat zijn jullie toch heerlijke mensen! We wensen jullie nog een onwijs goede week toe!

    Dikke zoenen Bernard en Annemarie (G&N Annemarie koerselman;-)

  2. Henriët Spijker schreef:

    Hallo Frits en Mathilde,

    Even een bericht van Maria.
    Ik lig nu heerlijk te slapen na een goede dag. Vanmorgen mee geweest naar de kerk en daarna lekker thuis drinken met een kwarktaartje. Vooral de slagroom vond ik erg lekker. Daarna heb ik een hele tijd lekker bij het badje buiten met water gespeeld. Vanavond nog heerlijk onder de douche. Ik moest even een drempel over maar toen was het ook heerlijk.
    De picto’s gebruiken we veel en dat werkt goed!
    Gisteren zijn we kaartjes wezen kopen. En daarna een softijsje gegeten! En gistermiddag heb ik me heerlijk uitgeleefd op de trampoline in Ballorig in Meppel. Lekker springen maar ook heerlijk relaxed liggen.
    Ook luisteren naar de cd van Elly en Rikkert vind ik fijn.

    Een hele dikke knuffel en kus van mij voor jullie, lieve papa en mama en grote zussen!!

    En een hartelijke groet van Henriët en de rest van het team.

  3. Ria Cozijnsen schreef:

    Lieve schatten,Mathil,Frits,Aleisha,Josepha en vrienden,

    Ik ga het nu nog een keer proberen op de computer van het vakantie adres. Uitroeptekens lukt hier niet op,dat ding, dus die moet je er zelf bijdenken, oké?
    Je krijgt nu een dubbele reactie van mij, leuk he? Wat een enerverende reis hebben jullie gemaakt naar dat hooggebergte, gevaarlijk en best één met risico’s zo te lezen.(uitroepteken) Maar als God met je meereist heb je een behouden aankomst, daar kun je verzekerd van zijn (3 uitroeptekens).Wat bijzonder,dat Aleisha en Josepha dit allemaal al mee maken.Heb je weer God groot mogen maken vandaag dmv. een preek, Mathilda? Of heeft Frits nu als voorganger mogen fungeren, dat heeft hij toch indertijd ook gedaan?
    Lieve kinderen, jullie mogen nog weer een hele week jullie gekregen gaven tot eer van Hem inzetten, ga ervoor. Ook voor de hele groep Gods zegen voor de komende week in woord en daad.

    In Christus verbonden,
    moeder van Mathilda

  4. Ria Cozijnsen schreef:

    Lieve Mathil,Frits,Aleisha,Josepha en vrienden inmiddels,

    Een lieve groet vanuit ons vakantie adres in Verviers. Gezegende zondag, ik zit op een computer van een vreemde jongen, even gevraagd of het mocht om jullie te groeten.

    Liefs mama, moeder Mathilda

  5. Ineke Blokland schreef:

    Ha lieve luitjes, jullie maken heel wat mee zeg! Iedere keer kijk ik of er al een nieuw verslag staat. Volgt er in Nederland nog een avond waarop je de sponsoren nog deelgenoot maakt van jullie persoonlijke ervaringen?
    Omdat jullie nu weer keihard aan de slag zijn, wil ik deze tekst meegeven:

    Nu wij door zo’n menigte geloofsgetuigen omringd zijn, moeten ook wij de last van de zonde, waarin we steeds weer verstrikt raken, van ons afwerpen en vastberaden de wedstrijd lopen die voor ons ligt. Laten we daarbij de blik gericht houden op Jezus, de grondlegger en voltooier van ons geloof: denkend aan de vreugde die voor hem in het verschiet lag, liet hij zich niet afschrikken door de schande van het kruis. Hij hield stand en nam plaats aan de rechterzijde van de troon van God. (Hebreeën 12:1, 2 NBV)

    Liefs Ineke

  6. Margreet schreef:

    Lieve mama Hetty, Richard en ‘de rest’,

    Ontzettend leuk om het blog te volgen met leuke, prachtige en indrukwekkende verhalen en de foto’s!
    Ik ben ontzettend trots op jullie dat jullie dit doen!
    Hard werken en genieten, Ries? Wij willen meer foto’s van jou zien op het blog (bijv. jij met albino-baby)! Kan dit geregeld worden?

    Nog een heel goede tijd met elkaar!

    Veel liefs en dikke zoen, Margreet

  7. Rutger en Esther Cornegé schreef:

    Lieve allen,

    Wat een mooie en avontuurlijke dingen maken jullie mee! We zijn heel benieuwd naar de foto’s van de mooie trip die jullie gemaakt hebben, jullie zullen vast prachtig uitzicht hebben gehad.
    Succes weer met het harde werken nu jullie weer terug zijn! (Zijn er al blaren en blessures of valt t mee?)
    Liefs,
    Rutger en Esther

  8. Bert schreef:

    Lieve vrienden en andere aanwezigen,

    Wat leuk om jullie zo te volgen, wij wanen ons helemaal in jullie wereld.

    Zo te lezen gaat het heel erg goed met jullie en leveren jullie schitterend werk af. Vanaf hier nog heel veel succes en uiteraard plezier bij wat jullie nog te wachten staat.

    Ik hoop dat mijn vrienden zich een beetje gedragen, eigenlijk ga ik daar wel vanuit maar uit ervaring weet ik dat ze soms ook heel erg baldadig kunnen zijn. Probeer vooral ene A.K en E.B van de fles te houden. Dan komt dit zeker goed! 😉

    Groetjes en liefs aan iedereen maar vooral aan onze vrienden.

    Bert en Karin

  9. Wendy schreef:

    Lieve tante Angela en ome Corne,
    Wat zijn jullie ver weg zeg! Mama zegt dat ze super trots is op jullie omdat jullie je talenten van God gekregen inzetten om anderen er beter van te laten worden. Ook voor kindjes zo jong als ik, maar die ziek zijn of honger hebben.. Ik mis jullie, maar het idee dat jullie zoveel betekenen voor de mensen daar maakt zoveel goed.
    Hou vol!

    Dikke knuffel en liefs Naut
    (En natuurlijk ook van m’n papa en mama)

  10. Ida Verkade schreef:

    Hallo allemaal, in dat koude/warme Afrika. Wat een belevenissen!! Goed om Frank,Mirjam, Sifra en Mark te zien, hoewel Mark zie ik nog niet zo gauw op de foto’s. Maar ja, die scoort natuurlijk met een verhaal van jewelste! Wat een kleurrijke afwisseling, al die mooie gezichten in zoveel tinten.
    De blonde Sifra met zoveel zwarte kinderen om zich heen is ook een heel bijzonder plaatje.
    Het is een hele belevenis en we hopen dat jullie de komende paar weken blijven genieten en zegen rondstrooien. Hier in Nederland is het bar warm 33 graden. Het leven begint dus ’s avonds.
    Genieten en werken jullie daar nog een poosje en op naar de volgende avonturen! Liefs van
    Leen en Ida

  11. Marieke van den Boogaard schreef:

    Hallo lieve mensen,

    Jullie hebben een geweldige reis zo met elkaar, leuk om de verhalen te lezen… ow wat was ik er graag bij geweest! Zorgen jullie goed voor mijn mannetje? Waarschijnlijk kan het voor jullie allemaal niet lang genoeg duren, maar ik tel toch echt zo hard mogelijk af hoor 😉

    Heel veel zegen nog daar en geniet van alle bijzondere dingen die jullie meemaken.

    Liefs van Marieke en Loïs

    (en een knuf voor Martijn natuurlijk)

  12. Micha & Inge schreef:

    Hallo Frits, Mathilda en kids, even laten weten dat we met jullie “meereizen” en genieten van jullie/team verslagen. Wat mooi en geweldig wat jullie daar mogen doen. Liefs en groetjes vanuit een tropisch Vaassen. God bless!!

  13. Gerhard & Ruchama schreef:

    Ongelofelijk deze digitale wereld zitten we zo verweg van elkaar en toch kunnen we meegenieten van jullie mooie / goede werken en avonturen. Wat super dat “de droom” van tassen vorm heeft gekregen.
    Gerhard heeft nog een nieuwe backpack nodig…. 😜 met ons gaat het goed! liefs uit indonesië

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s