Aan de slag!

Geplaatst: 07/2018 in Blog

Auteur: Jan & Sandra Gerbrand

Naast de bouwactiviteiten, hebben we een sociaal team: Hierbij bezoeken we een hospice project (GenesisCareCentre http://www.genesishope.co.za) waar mensen verblijven die ernstig ziek zijn en vaak, maar zeker niet altijd zullen sterven.

img_1596.jpg

Verder bezoeken we samen met mensen van de kerk,  mensen in een van de sloppenwijken van Port Shepstone.

Sandra:

img_1588.jpg

Het is heel bijzonder om in het sociale team te zitten. We (oa Sandra en David) zijn het meest flexibele team en we doen bijna aan alles mee, van ziekenhuis bezoek tot kinderwerk. Maar wat we in ieder geval ieder dag doen, is de sloppenwijk ingaan  om te kijken wat we kunnen betekenen. We hebben twee lokale mannen van de kerk die met ons mee gaan. Ze kennen de mensen die we bezoeken en ze weten de weg. We komen veel verschillende situaties tegen.

In ons eerste huisje dat we afgelopen maandag hebben bezocht, troffen we een oma aan met een kleindochter van twee jaar. Ze zei dat ze 7 kinderen had en dat er 5 overleden waren.

dsc08998.jpg

Oma zorgt voor haar kleinkind, terwijl haar moeder aan het werk is. Het is heel heftig om te zien, hoe ze in een krotje moeten wonen. We voelen ons de rijke westerlingen die langskomen in hun oranje t-shirts. Toch merken we iedere keer hoe blij de mensen zijn als ze ons zien en niet alleen omdat we een voedselpakket mee hebben en kleding. De mensen zeggen dat ze het heel bijzonder vinden  dat we helemaal vanuit de andere kant van de wereld zijn gekomen om bij hun op visite te gaan.

whatsapp-image-2018-07-26-at-18-23-47.jpeg

Vaak bidden we met en voor de mensen of we zingen samen een lied. We hebben een een lied in Zulu geleerd!! Heel leuk om dat samen te zingen!

Vandaag zijn we (bij een oudere alleenstaande man geweest. Hij was heel blij, ook al waren zijn omstandigheden niet zo fijn. Hij had pijn in zijn benen en zag niet goed door de staar. Ook was hij al heel lang weduwnaar en zijn twee kinderen wonen niet in de buurt. Hij zei zich te vermaken met zijn stukje grond schoonhouden en zorgen voor eten…buiten hing zijn was te wapperen. Heel bijzonder om zo’n blijde man te zien in deze omstandigheden.

Hoe groot was het contrast bij de jonge alleenstaande man waar we daarna op bezoek gingen. Hij had niet meer dan zijn matras. Verder stond of lag er niets in zijn hutje. Hij vertelde dat hij HIV had en TBC. Geen familie en vrienden in de buurt. We konden hem wel het mooiste cadeau geven dat we konden geven, namelijk de liefde van Jezus. Aan het eind van ons bezoek zei hij een keus voor deze Jezus te willen maken. We knoopten hem een armbandje met een hartje om zijn pols. Als hij naar dit hartje kijkt, wordt hij altijd herinnert aan de keus die hij heeft gemaakt. Ook gaven we hem wat kleding. Hier was hij zo blij mee. Nu durfde hij misschien ook naar de kerk te gaan. De mensen gaan namelijk altijd heel mooi gekleed naar de kerk. Hij straalde van oor tot oor toen we weer bij hem weggingen.

4cda2a1b-4c45-48b4-8638-7418242db47b.jpg

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s