Archief voor de ‘Blog’ Categorie

Aan alles komt een eind….

Geplaatst: 08/2019 in Blog

Na 3 enerverende weken is er een einde gekomen aan een onvergetelijke reis naar Tanzania. Na een emotioneel afscheid bij het kindertehuis zijn we maandag vertrokken naar het wildpark Mikumi. Het afscheid viel dus zwaar, ik denk dat we met z’n allen niet in de gaten hebben gehad dat het voor de kinderen van het kindertehuis een hele grote impact heeft gehad, in positieve zin. Maar ook een impact voor ons als groep. De vrouwen die voor ons 2 weken hebben gekookt, de chauffeur die 2 weken ons heeft rondgereden wat gaan we iedereen missen.

Alle ervaringen, herinneringen nemen we mee naar Nederland.

Als afsluiting hebben we 3 dagen mogen genieten van de schoonheid van de schepping.

Bedankt voor het lezen van het blog, jullie gebed en support!

En leuk om te weten, 2 september komen de 1000 kuikens !

Advertenties

eindelijk weer bericht

Geplaatst: 08/2019 in Blog


Eindelijk weer een teken van leven vanuit Tanzania 😉

Er zijn weer een paar dagen voorbij sinds onze laatste blog.

Maandag dan eindelijk naar het strand!  Het was de bedoeling om op tijd te vertrekken zodat we ook weer voor het donker thuis zouden zijn. Helaas hebben we allemaal kennis gemaakt met het “Tanzaniaans kwartiertje” en vertrokken we een half uur later dan gepland. Eenmaal in de bus, kreeg ik het gevoel alsof we op schoolreisje gingen, een en al gezelligheid. Gelijk aan het begin van onze rit hadden we het idee dat we de verkeerde kant op gingen, juist van de kust af. Maar de chauffeur hield vol dat het goed was, en wij hadden geen keus om als makke schapen hem te volgen. Na ruim 2,5 uur kwamen we aan in Bagamoyo, een plaats met rijke historie wat betreft de slavenhandel nog geen 200 jaar geleden. Vanuit heel Afrika werden hier slaven heen gebracht, om vanuit Bagamoyo getransporteerd te worden naar Zanzibar, waar ze uiteindelijk verkocht werden en verscheept naar Europa. Niet iets om trots op te zijn als Europeaan.

We werden afgezet bij een prachtig hotel, waar we eerst heerlijk gegeten hebben: pizza, french frites (of toch meer oma’s friet?). We vermaakten ons met een duik in de zee of een wandeling langs het strand. Om 5 uur weer richting huis, wat een half uurtje uitliep omdat we naar een verloren bril in zee moesten zoeken …

De terugweg duurde aanzienlijk korter, met een uurtje over een zandweg waren we thuis??

De chauffeur wilde op de heenweg ons veilig vervoeren over een asfaltweg, wat maar 100 km omrijden was. Voor ons als Hollanders niet te begrijpen, waar we alles efficiënt regelen.

Al met al, toch een heerlijke dag gehad!

 

 

 

 

Dinsdag:

Iedereen ging met nieuwe energie aan de slag betreft zijn/haar teamwerk. Het bouwteam is kippen-ei-leg-hokjes aan het timmeren. Sifra had er een ander idee bij en heeft er een heus kippenhotel van gemaakt.

Ook werd er een soort ouderwets wasrek van zo’n 4 a 5 m lang gemaakt, van stokken (of gewoon takken) waar de kippen ‘s avonds op stok kunnen zitten.

De kinderwerkers zijn naar een klein schooltje van meester Anton gegaan. Eerder  hebben we hier  al kennis gemaakt. Ze vertellen het verhaal van: “het mooiste visje van de zee” en er wordt heerlijk gekleurd. De kinderen genieten! Natuurlijk wordt er ook met elkaar gezongen en gespeeld.

Het sociale team heeft mooie ontmoetingen, de mensen hier zijn allemaal erg open en gastvrij.

Vandaag mocht ik het keukenteam versterken, zoals jullie weten verblijven we niet in een hotel als we in Nederland gewend zijn. Het koken is een heuse aangelegenheid hier, vanaf  ’s ochtends vroeg al in de weer met de voorbereidingen. Naar de markt, waar je voor elk product bij een ander kraampje moet zijn, alles wordt gewikt en gewogen, en niet onbelangrijk: de prijs bepaald. Niets hier staat vast.

Hebben we al verteld dat als we kip eten, deze vers halen?  We mogen een goed gevulde kip uitkiezen, welke we zelf gaan slachten :-O

3 stoere medereizigers: Sifra, Rolina en Jan-Willem durfde het aan.

 

Ik heb diep respect voor de Tanzaniaanse vrouwen, om op deze manier hun gezin te voorzien van dagelijks voedsel. Ook al zullen ze niet elke dag kip eten….

 

Woensdag

Vandaag krijgt onze overbuurvrouw (met de cashewnoten) een nieuw dak van het bouwteam. Ook daarvoor komen 2 lokale bouwers ons helpen, of beter gezegd wij mogen hen helpen! Binnen no-time staan ze met hun blote voeten op het dak en worden de verroeste platen er af gerukt. En wordt het Lemen huisje iets verstevigd met nieuwe balken. Binnen 1 dag een nieuw dak!

Asanti, asanti (dankjewel) Ze is zo blij. Het voelt goed om op deze (moslim)mensen te helpen, niet voor jezelf maar om hiermee Gods koninkrijk te bouwen, alle eer aan Hem!

Verder zijn de andere teams ook weer lekker op pad gegaan. De kinderwerkers kwamen met mooie verhalen thuis, ze zijn weer naar hetzelfde schooltje gegaan. Hebben nu een verhaal verteld dat je een Koningskind bent. Ze hebben met de kids kroontjes geknutseld. Op grote vellen papier alle handjes van de kids  gestempeld. Wat waren ze er trots op! En een leuke versiering voor het klaslokaaltje.

Anton, de meester, runt zelf dit schooltje van ongeveer 20 kinderen in de leeftijd van 4-6 jaar. Hij vertelde dat hij gedreven door de liefde van Jezus dit doet. Door de week geeft hij de kids les, op een speelse manier in het engels. Maar in het weekend gaat hij langs de huizen, in gesprek met ouders(ook islamitisch)en vraagt of er nog kinderen zijn die niet naar school gaan. Op deze manier komen de kinderen in aanraking met het evangelie!

 

Donderdag

Vanmorgen wordt er verteld dat alle teams niet aan het werk mogen gaan?!?

Onze leiding wordt verwacht bij de lokale bestuurder. Ons werk wordt niet ongezien ……

Gelukkig krijgen we om een uur of 11 toch goed bericht en mogen we alsnog op pad.

Binnen Upendo zijn nog wel wat klusjes, dus daar maar eerst mee aan de slag.  De kippenschuur mag geschilderd worden. Nou ja… volgens mij  zat er meer verf op alle tieners dan op de schuur 😉

Aan plezier hebben we geen gebrek!

 

 

 

 

Vrijdag

Het sociale team is weer onderweg en bezoekt de laatste paar keren hetzelfde buurtje, iets buiten Mlandizi. We krijgen een mooie boodschap: De vrouw waarvoor zij  2 dagen geleden gebeden hebben, is genezen! Haar zwangerschap was vroegtijdig afgebroken, waardoor zij al een aantal weken/maanden bleef vloeien. Ziekenhuisbezoeken konden haar niet helpen, dus haar vraag was dan ook of ze niet naar een soort toverdokter moest gaan? Wat mooi om op dit moment haar tegen te komen en haar de boodschap van Jezus te vertellen! Er is voor haar kwaal gebeden. Alhoewel er dan toch een stemmetje in jezelf zegt: moet ze niet nog een keer naar het ziekenhuis?

En nu deze bevestiging! Dank-U-wel Jezus.

We mogen erop vertrouwen dat Hij doorgaat met zijn werk!

 

De kinderwerkers zijn naar een grote primary-school geweest. Zij mochten slecht een uurtje aanwezig zijn. Strikt 9 uur er zijn. Er was een engelse les voorbereid maar voor de eventuele vertaling is  onze Tanzaniaanse Lois ook mee geweest.

Wat niet verwacht was dat de klassen zo groot waren: 100 leerlingen!

Al met al een ontzettend leuke ervaring!

 

Vandaag is ook het feest vanavond op Upendo. We gaan een heus hollands lopend buffet presenteren. Onze helpers in de keuken, Neema en Lois zijn vandaag vrij dus moeten het nu echt zelf doen. Op het menu staan:

  • Tomatensoep
  • hutspot met jus
  • ballen gehakt met pindasaus
  • pasta met rode spaghettisaus
  • pannenkoeken
  • fruitsalade

We vormen een goed team met elkaar en alles ziet er heerlijk uit!

Op het terrein van Upendo hebben we het onder de overkapping gezellig gemaakt. De tafels mooi gedekt en de ballonnen hangen. Het feest kan beginnen!

Om 19 uur arriveren de eerste gasten, iedereen heeft zijn best gedaan om er op zijn mooist uit te zien. De kids in hun mooiste jurken, prachtig om te zien. Sommigen met hun kroontje op of met hun zelf versierde t-shirt.

Iedereen geniet van het eten, eerst van alles een klein beetje om te proeven, maar daarna komen ze al snel voor een tweede keer, maar nu voor wat ze echt lekker vonden.

Iedereen geniet!

Het lied: Hakuna Mungu kama wewe” wordt ingezet. Steeds meer vallen bij, er wordt gedanst, wat een feest!

De kinderen van Upendo hebben ook nog een verassing voor ons: een heus optreden. De stoelen en tafels worden aan de kant geschoven. Het voetenwerk van de dans blijft ons verbazen.

Vervolgens worden andere favorieten met de JBL afgespeeld gezongen en gedanst.

Moe en voldaan ruimen we de boel op en verlaten we het terrein. Morgenochtend voor het ontbijt beginnen we met de afwas 😉

 

Zaterdag

We mogen uitslapen! 9 uur aan het ontbijt.

Eitjes worden gekookt, we kunnen er na deze 2 weken geen een meer zien! Bij gebrek aan beleg worden we overladen met eieren, maar daar heeft Leendert geen moeite mee 😉

Vanmorgen worden we verrast door flinke regenbuien, het is een gekke  gewaarwording maar het is een welcome verkoeling!

Het bouwteam gaat zijn laatste klusjes afronden. De kinderwerkers gaan de afwas op Upendo doen. Sociaal gaat op pad en er gaat een clubje naar de markt.

Verder is het vandaag een beetje relaxed, geen echt programma, maar we vermaken ons prima.

 

Dit was het voor nu, een heel verhaal. We zien uit naar wat ons de laatste zondag bied. Maandag gaan we richting het safaripark. Daar hebben we naar uitgekeken. Iedereen heeft er zin in!

Het is nu echt aftellen….

 

Groetjes Nelleke van Wijngaarden (jr)

 

PS: stiekem verlangen we ook wel weer naar thuis

Boodschappen doen!

Geplaatst: 08/2019 in Blog

Nu ff geen langverhaal, maar heb even snel internet en een paar leuk foto’s om te delen. Dit beeld ziet het kookteam elke dag,elke dag naar naar de markt om de inkopen voor de maaltijd van deze dag!

Jan Willem kent inmiddels de weg en de mensen erg goed! Elke dag gaan er weer anderen mee om de belevenis mee te maken.

We verbazen ons hoe lekker een smaakvol de maaltijden worden bereid,

moet niet gekker worden…

Geplaatst: 08/2019 in Blog

We kunnen heel moeilijk aan internet komen, maar de dienst van aflopen zondag staat gewoon ff online!!….

voor wie het wil zien, inclusief een spetteren optreden van een groep Nederlanders…

http://grantmwakasege.com/

 

….een week geleden

Geplaatst: 08/2019 in Blog

…wisten we echt niet wat ons te wachten stond, en nu zijn we al een week bezig met allerlei activiteiten. Wat een enerverende week, met enorm veel (nieuwe) indrukken, ontmoetingen, gesprekken, ervaringen, etc! We maken gewoon zoveel mee in 1 dag dat de dag dubbel zo lang lijkt. Tenminste, bij mijzelf wel ;-).

Gisteren, zaterdag, was het een rustige dag. In eerste instantie was dit onze geplande stranddag, maar omdat er nog steeds een aantal mensen ziek is of niet fit genoeg om mee te kunnen, hebben we deze stranddag verplaatst. Sommigen gingen in de ochtend naar de markt om boodschappen te doen, sommigen gingen ‘s middags even naar de markt om lekker rond te kijken. De tieners zijn naar Upendo gegaan om gewoon gezellig te chillen met de kids daar. Ook hebben we afscheid genomen van alle werkers die aan de kippenfarm hebben meegewerkt. Met zn allen op de foto en een dankwoord van de baas.

’s Avonds was er weer een crusade, dit keer bij de markt. Bijna iedereen is daar naartoe gegaan, van 19.00u-21.30u ongeveer.

Terwijl ik dit stukje tik, zit ik heerlijk in de zon/schaduw. Het is het zondagmiddag en we zijn allemaal aan het relaxen. Vanmorgen was het vroeg op: 6.00u ging de wekker, om 6.45u stonden we allemaal klaar bij het hek en werden we opgehaald om naar de kerkdienst te gaan. Deze kerkdienst begon om 7.00u en was in het Engels, vertaald naar het Swahili.

We werden hartelijk begroet bij de deur door de pastor en anderen van de kerk. De preek was goed te volgen en duurde zowaar heel wat korter dan de 1,5 uur van de preek vorige week ;-)! Dat was in een andere kerk by the way. Na de preek werden onze leiders uitgenodigd om naar voren te komen en een kort praatje te houden. Daarna mochten we als hele groep ‘Dutchies’ naar voren komen en zongen we 3 liederen met hen. De sfeer kwam er goed in en toen we als slotlied het Swahili lied “Hakuna Mungu kama wewe” (“There is no other like Jesus”) zongen, ging de hele kerk los! Wat gaaf om te merken dat we ons geloof in 1 zelfde God en Vader hebben, in 1 Zoon van God Die voor ons de prijs betaalde voor ons eeuwig leven. Al deze broers en zussen zullen we misschien hier op aarde niet meer zien, maar straks in de hemel wel. En daar hebben we geen vertaling meer nodig! 😀 Na de dienst werden we nog hartelijk ontvangen in het kantoor van de pastor. Hij bedankte ons hartelijk, zegende ons en er werd voor ons gebeden. Wat een hartelijke en liefdevolle mensen!

Rond 10.00u waren we terug en om 10.30u hebben we van een brunch genoten. Om 15.00u hebben we met elkaar thee gedronken met een overheerlijke cake! Gebakken door onze Tanzaniaanse buurvrouw.
De middag werd afgesloten door een uur superleuk met elkaar allerlei dramastukjes en spellen te doen. We hebben heerlijk gelachen met elkaar!

’s Avonds opnieuw een crusade waar een paar van ons heen gingen.

Al met al een geweldig heerlijke en ontspannen dag.

Esther Arentsen

Weer van allerlei belevenissen gehad op vrijdag, even een hele korte update, de kids zijn naar de school geweest en hebben daar een geweldige leuke tijd gehad. Opvoeding gaat er hier wat spartaanser aan toe dan bij ons. Terug kijkend op de filmpjes die gemaakt zijn zien we regelmatig een corrigerende tik met een stokje.

De bouw vordert gestaag, zelfs zo dat de aannemer vandaag (zaterdag) klaar is met zijn werkzaamheden. Een flink imposant gebouw waar de kippen zich enorm Tabasam! (bij) Althans dat wordt ons verzekerd, de bedoeling is dat wij volgende week de inrichting gaan maken. Een Ikea kunnen we niet vinden, dus gaan we zelf wat fabriceren.

Social work heeft weer een paar pittige bezoeken afgelegd, leefsituatie is dusdanig dat we volgende week met een paar bouwer iets gaan doen aan het huis van het gezin.

De klapper van de vrijdag was de middag. We hadden 11 Bedjadsie`s geregeld. Van die 3 wieler taxi`s, ook wel vaak tuk tuk genoemd. De groep wist van niks, en om 14:00 reden er 11 van die gewelidige brommers het terrein op. Gewapend met een klein mini pick`upje, inclusief een aggregaat versterkers en enorme luidsprekers en 6 man personeel om de boel op de auto te houden, (shorbanden??? Nee…) zijn we onder hun begeleiding naar de markt gereden, foto materiaal hiervan komt nog. Doel was om de mensen uit te nodigen voor de Jesus film van de avond. Wat een ongelofelijke leuke ervaring. Ik moet al bijna weer stoppen, in de avond 10 mensen tot geloof gekomen, 1 persoon bevridt van boze geesten….Dankbaar,

kids

Geplaatst: 08/2019 in Blog

HEY, kinderwerk hier!!! We hebben het ontzettend fijn hier en de kinderen vinden het geweldig dat we hier zijn en tijd en energie aan ze besteden.

Gisteren (woensdag) hebben we aan de kinderen in het Gain Upendo Childrenhome het verhaal van ‘Het mooiste visje van de zee’ verteld. We hadden visjes geknutseld die we achter een doek hielden en zo tijdens het verhaal stukken konden uitbeelden. Daarna hebben we met de jongste kinderen daar visjes ingekleurd en getekend. Vandaag (donderdag) hebben hebben we een school hier in de buurt bezocht waar we volgende week dinsdag ons programma mogen doen. ’S middags hebben twee meiden bellenblaas gemaakt met dreft, kokend water, honing, en poeder. De kinderen hier in de buurt hadden nog nooit zoiets moois gezien en renden als gekken achter de bellen aan, de dag verder was rustig en we merken dat twee uurtjes met kinderen spelen en entertainen toch best wel vermoeiend kan zijn. Ik (Lois) merk echt dat de kinderen de liefde van de vader ontvangen door wat wij doen hier en echt leren dat ze geliefd en mooi zijn zoals ze zijn. Morgen (vrijdag) gaan we in de ochtend naar een school toe om daar ons programma met de visjes en het verhaal te doen en daar ook met de kinderen te spelen.

We hopen op nog meer vette ervaringen en veel plezier met de kinderen, we houden jullie op de hoogte!!

 

Lois Arentsen